چرا باید بنویسم؟

به رسم همیشه … به نام او و برای او

 

در روزهایی من چراغ این وبلاگ را روشن میکنم که حال و روز مردم کشور و جهانم زیاد خوب نیست.

اما من خوبم! بله من خوبم 🙂 چون خودم خواستم که خوب باشم…

خودم شروع کردم به نوشتن برنامه ای تازه برای این روزها که احتمالا تعداد زیادی از دوستانم متوقف شده اند. البته این وقفه فقط در روال قبلی شان بوده است.

چه بسیار فیلم ها و گشت و گذارهای مجازی (شما بخوانید عادات بیهوده) به زندگی آنها اضاقه شده است. قطعا علائم اسف بار این روزها را چند ماه بعد می بینیم.

مردمی که به وقت گذراندن الکی و سرگرمی های بیش از حد عادت کرده اند و دیگر حوصله کارهای مفید را ندارند. امیدوارم که من اشتباه کنم و این پیش بینی درست از آب در نیاید!

 

خلاصه…

بگذارید از خودم بگویم:

من در این روزها کارهایم که به صورت دورکاری انجام می دهم.

کتاب های خوانده نشده کتابخانه ام به روی میز آماده اند و در نوبت هستند که زهرا خانم شبانه به سراغشان برود.

هر شب دوره ای متفاوت و بی نظیر را با استاد شاهین کلانتری بزرگوار به صورت آنلاین میگذرانم. و این دوره از بهترین تصمیمات زندگی من بود…بعدا حتما می نویسم چرا!

خب داشتم میگفتم. روزهای زوج هم سر کلاس اصول دیجیتال مارکتینگ، آنلاین می شوم. سه ساعت مداوم چیزهایی یاد میگیرم که در هیچ دانشگاهی تدریس نمی شود.

پس در این روزها کار میکنم، یاد میگیرم و این دو فقط یک حلقه گمشده دارند که منجر به آرامش روانی و موفقیت کامل من بشوند..

و آن چیزی نیست جز نوشتن و یا به عبارت بهتر: “تولید محتوا”

 

در ادامه حتما در یک پست از خودم بیشتر خواهم نوشت.

منتظرم باشید.

درباره زهرا پوراصفهانی

2 دیدگاه برای “چرا باید بنویسم؟

  1. نوشتن قطعا وسیله و بهانه ایست برای افرادی که خسته از روزمرگی هستن. از وقتی منم وبلاگ نویسی رو شروع کردم، زندگی معنای قشنگ تری پیدا کرده.
    قطعا خوشحال میشم درمورد دوره آنلاین شاهین کلانتری که باعث رو آوردن من به وبلاگ نویسی شد بیشتر صحبت کنین.
    موفق باشین و پرانرژی تر از گذشته

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *